Psallentes en Capilla Flamenca

In vrijwel alle projecten van het ensemble staat gregoriaans centraal zoals het tot ons komt in laatmiddeleeuwse manuscripten. Toen de monniken van Solesmes in de negentiende eeuw aan de zogenaamde restauratie van het gregoriaans begonnen, was dit vanuit een gerechtvaardigde bezorgdheid terug te keren naar de oudste bronnen van het gregoriaans. Toch kwam hierdoor het gregoriaans jonger dan pakweg de elfde of twaalfde eeuw in een negatief daglicht te staan. Alle gregoriaans dat jonger was dan de hoogdagen van de grote handschriften heette ‘vervallen’ te zijn. Het is de uitdrukkelijke missie van Psallentes dit voor alvast het gregoriaans van voor het Concilie van Trente (met name alles voor 1550) te weerleggen. Het gregoriaans blijkt namelijk zeker tot die tijd voldoende vitaal geweest te zijn om een rijke en belangrijke voedingsbodem te vormen voor de polyfonie.

Samenwerking met ensembles als Capilla Flamenca – in dit concrete geval grootmeesters in de vertolking van voornamelijk de vocale polyfonie van veertiende tot zestiende eeuw – is voor Psallentes dan ook een voor de hand liggend gegeven: polyfonie en gregoriaans bieden de natuurlijke context voor elkaar. Terwijl in doorsnee concerten en opnames de rijke polyfonie als een op zich zelf staande kunstvorm verschijnt, biedt Psallentes aan projecten een grote meerwaarde door historische en liturgische elementen tot een inspirerend en creatief geheel te helpen smeden. Het zijn Dirk Snellings (Capilla Flamenca) en Hendrik Vanden Abeele (Psallentes) die aan de basis liggen van dit bijzondere concept.