Pieter Coene

Zingen doe ik al heel lang. Ik was zeven jaar toen ik over de middag naar het grote college ging om gregoriaans te zingen. Eigenlijk is het van dan af nooit meer goedgekomen! Andere jongens gingen voetballen, ik ging naar de repetitie.
Zingen was/is niet het enige. Mode was nog zoiets. Ik was er ook al mee bezig van heel jong, zonder zelfs eigenlijk te weten waarméé ik precies bezig was.
Kleuren, stoffen, vormen... Opleiding gevolgd, lang geleden. Later dan ook kostuums, voor teater, opera, dans. Ondertussen ook les geven. Maar altijd blijven zingen. Veel Bach, Monteverdi, andere groten. Bij het Collegium Vocale, vooral, heel veel jaren; bij Blend, close harmony voor het plezier, en al enkele jaren ook weer gregoriaans, bij Psallentes, dus. Essentie, inzet, eerlijkheid, de juiste redenen, vriendschap en nog steeds plezier. Is de cirkel rond?